بعضی از شرکتا هستن که وقتی نام شون رو می شنوین، زبون به تشویق اونا می گشاییم و می گیم: «وای، چقدر دوست دارم اونجا کار کنم!» این شرکتا میدونن که کارکنان به اندازه مشتریایی که واسه اجناس و خدمات شرکت پول خرج می کنن، اهمیت دارن. اونا میدونن که با وسعت پوشش رسانه و شبکه های اجتماعی در این روز و روزگار، اعتبار و خوش نامی شرکت تا حد زیادی به چیزی که کارمندان درباره اون میگن وابسته. بخاطر این و در جهت جلب رضایت کارمندان، با ۵ خواستی که اونا از کارفرمایان خود دارن، آشنا میشید.

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

برخورد خوب و مساوی با کارمندان یکی از مهم ترین و در عین حال یکی از پیچیده ترین مسائلیه که شرکتا الان با اون روبرو هستن. با وجود نیروی کاری که از نسلای مختلفی تشکیل شده و انتظارات و توقعاتی که هر کدوم از کارفرمایان خود دارن، این سوال مطرح می شه که شرکتا دقیقا باید چه ارتباطی با کارمندان خود برقرار کنن و چه جوری این کار رو بکنن؟

تحقیق من در مورد «اثر چگونگی تمایلات فرهنگی بر نگاه مردم نسبت به برندها» نشون داد که الان ایجاد بستری واسه پرورشِ کارکنان پایبند، فرقی با سعی واسه جذب مشتریان وفادار نداره. هر دوی اونا با جهت گیری «اول، من» شروع می شن، یعنی شرکتا باید «اول خواستها و نیازای من رو برآورده کنن». این زنجیره ادامه پیدا می کنه و در آخر به جهت گیری «ما» می رسه و مسائلی رو در بر میگیره که «واسه جامعه ی من و دنیای بالاتر از اون مهمه». همونجوریکه الان مشتریا دوست دارن با شرکتایی کار کنن که مدافع مسائلی هستن که واسه اونا مهمه، کارمندان هم به دنبال کارفرمایانی هستن که حمایت کننده اونا بوده و از طرف اونا از مسائلی که براشون مهمه دفاع می کنن. شرکتا دیگر فقط «شرکت» نیستن. حال که تکنولوژی مرزهایی که واسه قرنا کار و زندگی شخصی ما رو از همدیگه جدا کرده بود، از بین ورداشته، با کارفرمایانی روبرو هستیم که شخصیت اونا می تونه به شکل یک دوست، یک عضو خونواده و یا یک دشمن ظاهر شه. ما به دنبال اون دسته ای هستیم که به چیزی که واسه ما مهمه توجه نشون میدن و اگه این کار رو نکنن، به یه گروه دیگه ملحق میشیم که خواستهامون واسه شون اهمیت داشته باشه.

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

وجود آزمایش «رابطه رضایت بخش بین کارفرما و کارمند» ریشه در رفتارهای مشخصی در زنجیره «من به ما» داره. بهترین کارفرمایان کسائی هستن که از یک طرف به ما کمک می کنن تا به هدفای شخصیِ «من» برسیم و از طرف دیگر با ما همکاری می کنن تا مسائل و مشغله های کلی ترِ «ما» رو حل کنیم، مسائلی که می تونن در مورد اقتصاد، محیط زیست و جهان باشن. بین این بازه ی «من» و «ما» راه های زیادی هست که کارفرمایان می تونن زندگی کارمندان خود و اجتماعات مثل اونو پیشرفت ببخشند.

زنجیره «من به ما»: ۵ راه واسه ایجاد رابطه بهتر با کارکنان

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

تعداد کمی از شرکتا می تونن هر ۵ نقطه زنجیره رو پوشش دهند ولی شرکتای برتر و نمونه در حال پیمودن طول زنجیره هستن. الان برآورده کردن خواستا و نیازای شخصی کارمندان کافی نیس، شرکتا باید دامنه ی خدمات خود رو گسترش دهند و از مسائل و موضوعاتی که واسه کارکنان شون اهمیت دارن حمایت کنن. اینجا راهکارهایی رو معرفی می کنیم که شرکتا می تونن واسه بهتر شدن روابط خود با کارکنان شون از اونا بهره بگیرن.

۱. اعتماد: من رو نااُمید نکنین

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

همه مردم، چه نسل اولیا (افرادی که آخرای دوره کاری خود رو می گذرونن)، چه نسل دومیا (کسائی که وسطای دوره کاری خود رو می گذرونن) و چه نسل سومیا (کسائی که اول دوره کاری خود رو می گذرونن)، در درجه اول دوست دارن واسه شرکتی کار کنن که بهش اعتماد دارن، شرکتی که به وعده هاش بکنه و احساس با ارزش بودن به شخص بده. واسه کسائی که من در تحقیق خود مورد مطالعه قرار دادم، حقوق و امتیازات مناسب، پایه اعتماد در محل کار و نقطه شروع واسه ایجاد رابطه بهتر بین کارفرما و کارمندان رو تشکیل می ده. سیاستایی که به مردم نشون بده که کار خوب اونا بدون تشکر باقی نمی موند هم واسه جفت و جور نمودن یک محیط کار مثبت، سالم، آرامش بخش و به دور از استرس واسه کارکنان از هر نسلی که باشن، ضروریه.

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

۲. پیشرفت: زندگی روزمره ی منو بهبود بدین

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   ۴۰ اصل فن بیان در برخورد با مشتری 

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

ایجاد برابری بین زندگی و کار (که الان در محیطی که در تموم ۲۴ ساعت شبونه روز تحت اثر تکنولوژی قرار داره، بیشتر به نام «زندگی متعادل» شناخته می شه) واسه همه کارکنان مهمه، اما گروه های جور واجور، خواستهای متفاوتی دارن. نسل اولیا به دنبال این هستن که مهارت ها و تواناییای منحصر به فردشان تایید شه و واسه مسئولیت پذیری ای که در قبال شغل خود دارن مورد تشویق قرار بگیرن و اینطوری احساس غرور می کنن. نسل دومیا به دنبال کارفرمایانی با رفتار صمیمی هستن تا در وظایف شخصی اونا خیلی سخت گیری نکنن و روند انجام امور رو واسه شون ساده کنن و اینطور اونا رو در رسیدن به اهداف شون کمک کنه. نسل سومیا به دنبال کارفرمایی هستن که واسه پیشرفت و رشد فردی اهمیت زیادی قائل باشه و مدیری حمایتگر باشه، نه فقط یک رئیس پشت میز نشین. اونا واسه ایده های خوب توقع پاداش دارن و طرفدار تساوی حقوق در ساختار اداری هستن. اونا خواهان برنامه های پیشرفت فردی و حرفه ای و مشارکت در پروژه هایی هستن که تجربه های کاری شون رو وسعت بده.

۳. مسئولیت پذیری: مساوی رفتار کنین

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

همه مردم توقع دارن کارفرمایان شون با بقیه مساوی برخورد کنن، قوانین اخلاقی رو رعایت کنن و در فعالیتای مربوط به کسب وکار خود نسبت به کارمندان، تأمین کنندگان، شرکای تجاری و سهامداران با هوشیاری کافی عمل کنن. این به معنی این نیس که کسب وکار شما حتما باید برندی معروف و شناخته شده باشه، کارکنان نسل اول، نسل دوم و نسل سوم همه طرفدار کسب و کارایی هستن که از خود رفتارهای انسانی نشون میدن و در مورد قصور و کمبودای خود صادق هستن.

۴. جامعه: من رو با بقیه در رابطه کنین

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

شرکتی که ما واسه اون کار می کنیم مثل یک نشونه که به سینه ی خود سنجاق می کنیم و نشون می ده ما کی هستیم و در روابط خود با خونواده، دوستان و کلا مردمی که با اونا رفت و امد داریم، چیجوری رفتار می کنیم. حس «تعلق» و کار کردن در فرهنگی که درخشش دهنده ی ارزشامون باشه همیشه حس مسئولیت پذیری رو در کارکنان افزایش می ده. در حالی که نسل اولیا بیشتر دوست دارن در کنار هم گروهیای خود کار کنن، نسل دومیا به دنبال ایجاد روابط صمیمی با همکاران خود هستن و نسل سومیا مایل ان اوقات خود رو، چه به شکل فیزیکی و چه به شکل مجازی، در یک محیط منظم، حمایتگر و پربار سپری کنن. اونا سعی می کنن با کسائی دوست شن که دارای ارزشا و علایق مشترک با اونا هستن، نه فقط با کسائی که در یک بخش کار می کنن و پروژه های مشترک با هم انجام میدن.

۵. مشارکت: منو از چیزی که امروز هستم بالاتر ببرین

۵ خواسته کارمندان از کارفرمایان  آموزشی

مردم می خوان واسه شرکتایی کار کنن که در اموری که واسه اونا مهمه مشارکت می کنن و واسه رفع نگرانیای جامعه در مورد مسائل روز کمک می کنن، البته به شرطی که اونا در این جریان به دنبال رسیدن به مقاصد سیاسی نباشن. مردم خواهان کارفرمایانی هستن که از طرف اونا از مسائلی که واسه اونا بیشترین اهمیت رو داره دفاع کنن. اگه دولت قابل اطمینانی واسه حل مشکلات شخصی وجود نداشته باشه، نسل اولیا، نسل دومیا و نسل سومیا همه از شرکتی که واسه اون کار می کنن همون گونه توقع دارن که از برندی که از اون خرید می کنن: توقع دارن به اونا کمک کنن تا به آرزوای خود برسن.

به جای برگزاری کمپینای بازاریابی واسه کارکنان، ببینین چه جوری می تونین در اونا حس مسئولیت پذیری مشترک در مورد کار و کاسبی به وجود بیارین تا کارا واسه اونا معنی دارتر باشه و انگیزه اونا زیاد شه. اینکه با کارکنان مثل مشتری رفتار شه، ایده جدیدی نیس. با وجود این، فرق زیادی بین منابع انسانی و روابط انسانی هست. حمایت از کارکنان واسه گذروندن زنجیره «من به ما» باعث تشکیل روابط کامل تری بین کارفرمایان و کار کنان می شه. این مسئله به کارفرمایان کمک می کنه تا طبق درک دوطرفه، احترام دوطرفه، اعتماد دوطرفه و منافع دوطرفه از بیشترین حد ظرفیت تواناییای خود استفاده کنن و پس ارتباطات بیشتری رو رشد و پرورش دهند.

منبع : hbr.org


دسته‌ها: آموزشی